Twintig jaar gelede moes Ada noodgedwonge haar grootwordplaas in die Goukou-vallei verlaat. Aan die oewer van die silwerwit getyrivier keer sy nou terug na die geheime van haar kinderjare. Terwyl Ada bly by haar vriendin Mel, ’n omgewingsnavorser, probeer sy deur haar skryfwerk die skimme van haar verlede tem.

Maar hoe meer sy soek na die kind met die swaaiende rooi emmer wat agter haar pa aanloop om garnale te gaan pomp, hoe meer ontglip dié kind haar. Want die kind weet hoe om wegkruipertjie te speel sonder ’n den, die kind weet dat alles in die skemer ’n ander lewe kry, dat alle reëls verdwyn. Die kind weet hoe dit voel om verlangend na jou ma se reuk te soek en hoe dit klink as jou broer se gehuil in die skuur deur die jare ’n ander klank kry. Die kind weet hoe groot die klein woordjie “Pa” kan word, daardie woord wat jou nie wil loslaat nie.

’n Onthutsende en ontroerende roman oor gesinsgeweld en die vrae of die natuur verligting en die tyd genesing kan bring.